logo NVD

Inventarisatie Samenwerkingsverbanden door diëtisten in de regio

Samenwerken op organisatieniveau

 

Voordelen

  • Samenwerken kan een vorm van ondernemen zijn (groei, meer draagvlak, zichtbaarheid)
  • Samenwerkingsverbanden laten ontstaan uit bestaande relaties (ziekte specifiek, specialismen, vakinhoudelijk, ketenzorg) is een pré; blijkt goed te werken omdat er al een vertrouwensband is. Naar de toekomst wordt de samenwerking vanzelf een organisatie netwerk.
  • Er kan gemandateerd gesproken worden (tijdbesparend)
  • Grotere projecten zijn makkelijker op te pakken door onderlinge verdeling taken; werkgroepen formeren die op onderwerp ook geld kunnen genereren via gemeente (sociaal domein) 
  • Vanuit je eigen kracht meewerken in de samenwerking kost minder tijd (waar ben je goed in? )
  • Willen en kunnen delen, contacten inbrengen, actief netwerken. Samenwerken geeft kennis over wat een ander goed kan, professionaliteit
  • Digitaal werken scheelt tijd, creëert mogelijkheden (efficiënt)
  • Ondersteuning door een ROS; zorgverzekeraars betalen de inzet van organisaties (ELAA, Robuust e.a.) die de organisatie faciliteren en begeleiden
  • Samenwerken kan een meerwaarde zijn en is een keuze, maar is géén verplichting
  • Er is geen format voor een samenwerking, deze kan naar regionale wensen en behoeften worden gerealiseerd
  • Samenwerken = Stakeholders laten (in)zien wat de ontwikkelingen zijn, inzicht geven in wat speelt in de regio

 

Aandachtspunten

  • Men is niet altijd op de hoogte van zaken als Regionalisatie en het Bestuurlijk akkoord.
  • Afwachtende houding; er wordt gereageerd wanneer zaken voelbaar zijn;
  • Er wordt al lange tijd hard gewerkt aan het leveren van de Juiste Zorg op de Juiste Plek. Er is in de regio al veel gerealiseerd. Formaliseren is niet altijd gewenst.
  • Regio’s definiëren? Welke structuur?
  • Ondernemers in de zorg zijn ondernemer geworden om zelfstandig keuzes te kunnen én willen blijven maken;
  • Waarom formeel samenwerken als in de regio al door verschillende professionals goed en naar tevredenheid kwalitatieve zorg op de juiste plek wordt geboden?
  • Het woord ‘moeten’ (je moet gaan samenwerken want dat wordt de toekomst) zit bij veel ondernemers in de allergie-sfeer;
  • Algemeen gevoel: beleidsmakers hebben geen ervaring en/of affiniteit met de werkvloer (geen paramedische zorgmedewerker);
  • Vrijwillige deelname aan een samenwerkingsverband vraagt tijd en geld ; geeft weerstand.
  • Devies: lange adem is nodig bij het realiseren van een samenwerkingsverband – ervaringen bij organisatie trajecten - duren vaak jaren!
  • Een gezamenlijk doel voor ogen hebben is lastig vast te stellen omdat iedere ondernemer anders onderneemt; het vaststellen van missie en visie is een must voor het bestaansrecht van de samenwerking;
  • Mandaat: vertrouwen in elkaar hebben blijkt lastig. Concurrentie speelt een rol.
  • In vele gevallen is de initiatiefnemer degene die de kar trekt; bij vertrek is een opvolger vinden erg lastig waardoor de samenwerking weer uit elkaar valt.
  • Er moet verantwoordelijkheid genomen worden voor communicatie met leden en derden, financiën/openen en beheren van een bankrekening, organisatie van activiteiten ed.
    Wie wil en neemt deze verantwoordelijkheid?
  • Groot verschil in belang tussen eerste en tweede lijn; ziekenhuis collega’s willen vaak alleen een lijst van namen collega’s + specialismen waar zij naar toe kunnen verwijzen (en terug verwezen patiënten); samenwerken, waarom?
  • Deelname in MDO kost (ook) tijd en wordt (ook) niet vergoed. Multidisciplinair samenwerken, ketenzorg zijn al lopende trajecten.
  • Er is behoefte aan coaching
  • Er is behoefte aan een toolkit – een werkwijzer ‘hoe een samenwerkingsverband opzetten’